Αλλά βέβαια τα "ίτσ(ι)α" πάντα μυρίζουν όμορφα και η φύση δε σταματά να δουλεύει, να σκεπάζει, να αλλάζει, να μεταμορφώνει, να γοητεύει, να δημιουργεί. Η φύση είναι πάντα τόσο καινούργια, όσο μόνο τα πολύ παλιά πράγματα μπορούν να γίνουν.

Μπορεί εγώ να θέλω να πιστεύω ότι η Ψαθούρα είναι το προπύργιο της άγριας φύσης μέσα στο Αιγαίο και την εξερευνώ μέσα στη μοναξιά, αλλά η αλήθεια είναι πως το νησί κατοικείται για χιλιάδες χρόνια, έστω και κατά διαστήματα. Μετά τον πόλεμο γύρω από την οικογένεια του φαροφύλακα υπήρχαν τουλάχιστον 15-16 ωραίοι, γέροι και νέοι, που ζούσαν εδώ. Η φωτογραφία αντιγραφή από το βιβλίο του Κ. Μαυρίκη "Άνω Μαγνήτων Νήσοι"

Έτσι όπως είναι μικρή, επίπεδη (μέγιστο ύψος 17 μ.) και γεμάτη ξέρες ολόγυρα, πολλά πλεούμενα καραβοτσακίστηκαν στα νερά της. Γι αυτό, τη δεκαετία του 1890 χτίστηκε το φανάρι, ένα από τα μεγαλύτερα του Αιγαίου. Για να μην υπάρξουν άλλα ναυάγια, σαν κι αυτό το κουφάρι, που ακόμη χάσκει στις βορεινές της ακτές.

Η Ψαθούρα. Βρέστε τη στο χάρτη της Ελλάδας μόνοι σας, ανάμεσα στον πανάρχαια θαλασσινή γραμμή Μαγνησίας-Λήμνου. Στα βορεινά της ο Άθως. Η άσπρη κουκίδα στο πάνω μέρος του νησιού προς τα ΒΔ, πάνω από κάτι σαν γραμμή, είναι ο Φάρος. Η παραλία στα νότια είναι το Μανδράκι. Οι φωλιές των καλικατσούδων στη δυτική ακτή μόνο. Οι ξέρες παντού γύρω από το νησί. Ένα κομμάτι λάβας που αναδύθηκε από τη θάλασσα. Κανένα άλλο νησί των Σποράδων δεν της μοιάζει.

Επιτέλους φτάσαμε! Σαλπάραμε τη μόνη μέρα που είχε μαίστρο 6 μποφόρ αν και τις προηγούμενες μέρες -αλλά και σήμερα- είχε μια καταπληκτική μπουνάτσα. Είναι τόσα πολλά αυτά που θέλω να πω και είμαι τόσο κουρασμένος σήμερα. Από τις επτά το πρωί προσπαθούσαμε με τον Βασίλη να στήσουμε την επαφή με τον ελληνικό δορυφόρο για να έχω πρόσβαση στο διαδίκτυο. Τελειώσαμε στις 5 το απόγευμα. Τώρα όλοι έφυγαν. Οι δυο υπεύθυνοι του φάρου, ο Γιώργος και ο Κώστας, από το Πολεμικό Ναυτικό. Ο καπετάν Πάνος Δενδρινός κι ο καπετάν Κωστής Πανέρης από τη ΜΟm, η Σόνια από την Πορτογαλία, ο Βασίλης Λαρυγγάκης ο ηλεκτρονικός από τη Σκόπελο που μου έστησε τη δορυφορική σύνδεση.
Μόνος στο φάρο, γράφω στο τραπέζι της κουζίνας. Έξω ο Ωρίωνας και το φεγγάρι που ανατέλλει. Πάνω από το κεφάλι μου οι έξι ακτίνες του φαναριού που λάμπουν ίσαμε 17 μίλια μέσα στο σκοτάδι. Ο Βαγγελάκης κι η Βάλια πέταξαν με το αεροπλάνο δίπλα μου το απόγευμα: Αλεξανδρούπολη-Αθήνα, πάνω από τη Σκύρο. Ο Βαγγελάκης με χαιρέταγε όταν πετούσαν από πάνω μου. Τον έβλεπα.
Ένα πράσινο ματάκι με κοίταξε μέσα από τη χαραμάδα ανάμεσα στις μάυρες πέτρες από λάβα : ναι οι καλικατζούνες είναι εδώ και κλωσσάνε τα αυγά τους και προσέχουν τα μικρά τους. Ο παράδεισος σκοτείνιασε. Αύριο θα πω τα πράγματα με τη σειρά. Καλό ξημέρωμα.

Ο Βασίλης Λαρυγγάκης, ηλεκτρονικός από τη Σκόπελο, τοποθετεί την δορυφορική παραβολική κεραία για να εξασφαλίσουμε σύνδεση με το διαδίκτυο. Ο Βασίλης έκανε όλο αυτό το ταξίδι και πρόσφερε μια μέρα κοπιαστικής δουλειάς δωρεάν! Την κεραία, το modem και τη σύνδεση για δύο μήνες με τον ελληνικό δορυφόρο πρόσφερε πολύ ευγενικά η Hellas-Sat! Τη βάση για την κεραία, που όπως βλέπετε για να αντέχει τους ισχυρούς ανέμους την πλακώσαμε με 200 κιλά λάβα από το νησί, πρόσφερε πολύ ευγενικά το κατάστημα ηλεκτρονικών ειδών "ΠΑΛΜΟΣ". Το καλώδιο για τη σύνδεση της κεραίας με το modem πρόσφερε η "ΗΛΕΚΤΡΑΓΟΡΑ" του Σπύρου Λεμονή από τη Σκόπελο. Αλλά ακόμη και τα εισιτήρια του Βασίλη για να πάει και νάρθει στην Αλόνησσο πρόσφερε ο Σύλλογος Ιδιοκτητών Ενοικιαζομένων Δωματίων της Σκοπέλου.

Προετοιμασία για τη δορυφορική σύνδεση της Hellas Sat

Αυτή είναι μια φωτογραφία από προηγούμενη επίσκεψή μου στο Φάρο.

Θα δουλεύω στην κουζίνα που είναι μόλις μπαίνουμε από την κεντρική (δυτική) είσοδο αριστερά . Από εκεί θα μπορώ, με δορυφορική σύνδεση που θα μου παρέχει δωρεάν η Hellas Sat, να επικοινωνώ μαζί σας και να συντηρώ το blog.